DİYEMEZ…

Kadın Olmak Zor Dostum

Kadın olmak zor dostum.
Ne tam yetersin, ne tam yeterli görülürsün.
Ne gidersin, ne kalırsın.
Ne yaşarsın, ne yaşadığın görülür.

İçinde bir dünya kurarsın.
Tüm umutlarını orada büyütürsün.

Ama dışarıda…
Bedenin hakkında söz sahibi olduğunu sananlar,
Eşitliği bir hak değil, bir lütuf gibi sunanlar,
Bu lütuf üzerine kurgulanmış kampanyalar, ödüller, parlatılmış “fırsatlar”…
Hepsi çoğu zaman bir pazarlama hikâyesi.

Bana fırsat vererek jest yaptığını düşünme.
Bana eşit fırsat ver.
Eşit işe eşit ücret ver.
Kadın dünyasını anlamaya çalış ve buna göre sistem kur.

Anne olduğumda sadece bana “izin verme”.O çocuk sadece benim değil.
Babaya da izin ver ki gerçekten paylaşabilelim hayatı.

Süt izni bir ayrıcalık değil.
Bu hayatın gerçeği.

Annelik için iş hayatıma ara verdiysem bu bir zayıflık değil güçlülük, bir annenin eş zamanlı kaç işi organize edip, uykusuz ve yorgun tüm süreçleri yürütmesi gerektiğini biliyor musun?
Sen de bir kadının emeğiyle ve uykusuz geceleri ile büyüdün, unutma.

Kadınlar Günü’nde bir karanfil değil isteğim.
Gerçek koruma, gerçek özgürlük, gerçek adalet.

Benimle iş görüşmesi yaparken
Bir “kadın” görme sadece.
Bir profesyonel gör.
Bir çalışan.
Hayatını kuran bir insan.

Bana sözlerinle ya da davranışlarınla sadece kadın olduğum için baskı kurmaya çalışma.
Taciz etme.
Kullanabileceğini sanma.

Beni küçümseme, beni tanımlamaya kalkma.Çünkü beni ancak ben tanımlarım.

Ve şunu unutma:
Seni tanımam için uzun zaman gerekmiyor. Hayatımda bir çok iyi erkek ve kadın gördüm, tanıdım.

Seni tanımam bir kahve içimi kadar. Mesafe koymam bir kaç saniye.